“Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Το μόνο που μένει τώρα είναι πίστις ελπίς αγάπη, τα τρία ταύτα, μείζων δε τούτων η αγάπη.”
Προς Κορινθίους Α, 13
Αν δεν γινόμαστε βέβηλα βλάσφημοι, όπου η λέξη "αγάπη" αντικαταστήσατε με τη λέξη "Σέλι". Θα βρείτε την ανάταση ψυχής που αντάμωσε με τις προσδοκίες μας όλα αυτά τα χρόνια, στη φυσική γωνιά των στεναγμών μας.
